ลูกสาวคนสวยของแม่ วันนี้ก็ครบ 1 อาทิตย์ที่ลูกไปเที่ยวบ่านย่าแล้ว

แม่กะยายกะตากะพี่อาร๋ม คิดถึงลูกมากๆ ตาบอกว่าอยากโทรไปหา

แต่กลัวจะทำใจไม่ได้เวลาได้ยินเสียงน้อง ตาคิดถึงลูกมากนะคะ

ตาบอกว่าไม่มีเสียงคนเรียก “ตาจ๋า ๆๆๆ  น้องจะเอาอันนั้นอันนี้”

แม่ก้อยมีคำถามจะมาถามลูกด้วยวันนี้

“ใครเอ่ยรักพี่กุ๊กกะน้องกิ๊กที่ซู๊ดดด”

“ใครเอ่ยทำทุกอย่างให้พี่กุ๊กกะน้องกิ๊ก”

ลูกรู้คำตอบแล้วใช่มั๊ยคะแม่เคยถามลูกแล้วว่ารักใครที่สุด

ลูกตอบว่า ที่ 1  รักแม่ก้อย

ที่  2 รักตา

ที่ 3 รักยาย

แม่สงสัยทำไมตามาที่ 2 ไม่ใช่ยาย ลูกบอกว่า

“ตาทำเพื่อน้องทุกอย่าง”

แม่ฟังแล้วแม่ชื่นใจ  แต่ยายคงสังสัยว่ายายทำไมที่โหล่

ผ้าก็ทั้งซักทั้งรีดให้ ข้าวก็หาให้คนทั้งบ้านกิน อะไรก็ทำให้หมด

ทำไมถึงรักช้านเป็นที่โหล่ อิอิ

ช่วงนี้พี่อาร์มมาอยู่ที่บ้านเรา อ้วนขึ้นเยอะเลยลูก

เดินเปิดตู้กับข้าวทั้งวัน แต่พี่อาร์มก็ทำให้ยายกะตาไม่เหงาเลย

เสียงพี่อาร์มดังไปแปดบ้านเก้าบ้าน ถ้าไม่ได้อมหรือเคี้ยวอะไรไว้พี่อาร์มก็พูดๆๆๆ ตลอด

พอทำให้หายเหงาไปได้บ้าง แต่หนวกหูแทน

งานแม่ก้อยเสร็จแล้วนะคะ

งานที่แม่เอามาทำที่บ้านทุกวันเป็นเดือนๆ จนแทบไม่มีเวลา

ได้คุยได้กอดลูกสาวของแม่เลย แต่ก็มีเรื่องมาให้แม่เครียดเรื่อยๆ

แม่ควรทำยังไงดีลูก อดทน กับอดทน และเข้าใจใช่มั๊ยคะลูก

แม่จะพยายามนะ เพื่อเรา 3  4  5 6 คน แม่จะสู้ๆ นะคะ

ตอนที่แม่เขียนไดอารี่ถึงนู๋อยู่นี่ นู๋อยู่ที่บ้าน....

อืม แม่ไม่อยากให้นู๋ไป ไม่อยากให้เจอกัน แล้วนู๋ก็คงรู้

ว่าแม่ไม่อยากให้เจอกัน นู๋ถึงโทรมาขออนุญาตแม่ แล้วเสียงของลูก

ก็สั่นๆ เหมือนจะกลัวโดนแม่ดุ แม่ไม่ดุนู๋หรอกลูก

นู๋ไปได้นะคะ แต่ถ้าโดนใครแกล้งมานู๋ต้องรีบบอกแม่นะคะ

แม่ไม่อยากให้ใครรังแกนู๋

เมื่อไหร่ลูกจะกลับมาน๊อ อยากหอมแก้มอยากกอดจะตายแล้ว